W związku z objęciem przez Marynarkę Wojenną portu w Świnoujściu w dniu 22 marca 1946 roku ukazał się rozkaz Marszałka Polski nakazujący sformować dowództwo Zachodniego Obszaru Nadmorskiego, Kwatermistrzostwo Portu Wojennego, Kapitanat Portu Wojennego i samodzielną Kompanię Wartowniczą Marynarki Wojennej. Dnia 15 marca 1946 roku do Świnoujścia przybyła 15 osobowa grupa oficerów i marynarzy, która przygotowała kwatery dla przyszłych jednostek. W budynku przy pl. Słowiańskim nr 7 przygotowano pomieszczenia dla Dowództwa Zachodniego Obszaru Nadmorskiego, Kapitanatu i Kwatermistrzostwa Portu Wojennego. W dniu 08.04 1946 roku do Świnoujścia przybył kmdr Włodzimierz Steyer i przystąpił do organizacji Szczecińskiego Obszaru Nadmorskiego. Pierwszą jednostką oddaną do dyspozycji Kapitanatu Portu Wojennego była motorówka Batory przyholowana z Gdyni przez ORP Żuraw w dniu 3 maja 1946 roku. Pod koniec listopada 1946 roku przybyły do Świnoujścia kolejne dwie jednostki : ścigacz Błyskawica i ORP Żuraw. Podczas rejsu w którym przybyły te jednostki zatonął w drodze z Gdyni szybkobieżny kuter trałowy holowany przez ORP Żuraw. Na podstawie rozkazu Ministra Obrony Narodowej z dnia 28 05 1947 roku jednostki Kapitanatu i Kwatermistrzostwa Portu Wojennego oraz samodzielna Kompania Wartownicza zostały przeniesione na etat Komendy Portu Wojennego. W związku z ukazaniem się rozkazu Dowódcy Mar. Woj. o organizacji Komendy Miasta Świnoujścia wydzielono z KPW oddział 17 osób kadry zawodowej i marynarzy mający zapoczątkować jej działalność. Zbyt wielkie oddalenie Portu Wojennego w Świnoujściu od bazy głównej jaką była Gdynia powodowało w pierwszych latach jej funkcjonowania wiele problemów związanych szczególnie z trudnością zaopatrywania materiałowego i żywnościowego. Z początkiem lat 50 - tych Port Wojenny w Świnoujściu stał się portem macierzystym dla pierwszych okrętów bojowych - kutrów trałowych oraz okrętów i kutrów desantowych.
7 VII 1951 roku Minister Obrony Narodowej nakazał Dowództwu Mar. Woj. sformowanie Flotylli Środków Desantowych. Dowództwo Mar. Woj. rozkazem z 27 VIII 1951 roku nakazało Dowództwu Obrony Wodnego Rejonu Głównego Bazy sformować Flotyllę Środków Desantowych do dnia 15 XI 1951 roku. Na miejsce formowania się i bazę postoju okrętów do czasu całkowitego sformowania się jednostki wyznaczono port Oksywski. Po sformowaniu, portem macierzystym miało być miasto Dziwnów. Formowanie jednostki rozpoczęto 10 VIII 1951 roku.
W skład nowo formowanej flotylli weszły następujące jednostki pływające
Były to barki desantowe wojsk niemieckich do przewozu czołgów tzw. MARINEFAHRPRAHM (MFP) , przejęte w 1950 roku przez Marynarkę Wojenną w Głogowie (4 nie ukończone w stoczni, jedna zatopiona, jedna sprawna) i tam wyremontowane 1951 - 1953. Jedyną i odmienną w naszej flocie stanowiła barka włoskiego pochodzenia (sprowadzona przez Niemców w czasie wojny na Bałtyk) - typ MZ. Wyporność przy pełnym załadowaniu 306 ton, szybkość 7,5 węzła. Napęd stanowiły trzy silniki o łącznej mocy 450 KM. Załogę stanowili: 1 oficer, 2 podoficerów zawodowych i 16 marynarzy. Działalność na morzu barka mogła kontynuować przy stanie morza do 4°B. Zasięg około 560 Mm.
20.10.1953 r. z FŚD wydzielono BDD-5 i BDD-6, które przez dwa lata podporządkowane były dowództwu dywizjonu trałowców.
Pochodziły z demobilu amerykańskiego. Polska przejęła ogółem 22 jednostki. Szczególnie skomplikowany przebieg miało sprowadzenie do kraju 5 barek o dawnych numerach taktycznych LCT-2289, LCT-2138, LCT-2303, LCT-2438, LCT-2485. Z bazy amerykańskiej w BREMERHAVEN, po remoncie silników, jednostki te udały się na początku grudnia 1946 r. do CUXHAVEN, gdzie przejęła je polska ekipa odbiorcza. W KILONI, dokąd następnie przeprowadzono barki, 17 grudnia 1946 r. otrzymały certyfikat Lloyda. Nazajutrz wyruszyły wraz z holownikiem DELFIN do SZCZECINA. Silny przeciwny wiatr sprawił jednak, że 19 grudnia zawinęły do TRELLEBORGA. DELFIN ruszył stamtąd do kraju jedynie z LCT-2289. Pozostałe barki wymagały remontu, który został później przeprowadzony w YSTAD. Na redę tego portu wywiódł barki holownik REKIN. LCT-2485 utknęła jednak na mieliźnie nieomal u celu podróży. Ściągnięto ją stamtąd i prowizorycznie wyremontowano dopiero w czerwcu 1947 r. przy współudziale ekipy z Oddziału Ratowniczego Radzieckiej Floty Bałtyckiej. 18.06.1947 r. wszystkie jednostki tzn. LCT-2303 i LCT-2438 na holu POSEJDONA oraz LCT-2485 i LCT-2138 na holu REKINA dotarły do GDYNI. Wymienione jednostki razem ze sprowadzonymi do kraju kolejnymi barkami desantowymi z demobilu amerykańskiego znalazły się w większości przypadków w dyspozycji Ministerstwa Komunikacji (żeglugi śródlądowej). Nieliczne eksploatowane były przez prywatnych właścicieli, jako rzeczne jednostki transportowe. W roku 1950 Marynarka Wojenna zainteresowała się 14 (11 średnimi i 3 małymi) barkami, znajdującymi się w PLENIEWIE (obecnie Stocznia WISŁA), SZCZECINIE, SŁUBICACH, WARSZAWIE i PŁOCKU. Po wyremontowaniu rozpoczęły służbę we Flotylli Środków Desantowych.
Barki desantowe średnie tworzyły zespół złożony z 11 jednostek amerykańskiego typu LCT/57.
Barka desantowa średnia - wyporność 200t, długość 51 m i szerokość 8,7 m. Barkę stanowiły 3 połączone pontony, których ładowność wynosiła 2 czołgi lub 9 samochodów. Max. prędkość osiągana przez te barki wynosiła 7 w.
Jednostka amerykańska typu LCM/3, budowana w latach 1942-1944. Barki desantowe małe pod koniec swej służby nosiły znaki burtowe grupy 800, np.:882. Eksploatowane były niemal do czasu wprowadzenia do służby okrętów desantowych typu 770 i wchodziły w skład dywizjonu Kutrów Desantowych:
Barka desantowa mała - wyporność 30 t, max. prędkość 5,7 węzła. Barki te były wyposażone w 2 silniki spalinowe o łącznej mocy 330 KM. Działalność na morzu barka mogła kontynuować przy stanie morza do 4°B. Zasięg około 520 Mm. W skład załogi wchodzili : 1 podoficer zawodowy, 1 podoficer i 6 marynarzy.
W planach operacji desantowej oprócz okrętów desantowych, bardzo ważną rolę powierzano kutrom desantowym. To one miały dostarczać na brzeg zajęty przez przeciwnika grupy szturmowo-rozgradzające. Rzut kutrów miał za zadanie zdobyć i oczyścić plażę oraz przygotować lądowanie pierwszego rzutu desantu. Żołnierze grup szturmowych mieli za zadanie posuwać się około 1,5 km w głąb lądu, dalszą inicjatywę miały przejąć pododdziały desantowe na czołgach pływających i transporterach opancerzonych. O ile pojazdy desantu z okrętów mogły je opuścić w pewnej odległości od brzegu, o tyle żołnierze grup szturmowych musieli być dostarczeni bezpośrednio na brzeg.
Kuter desantowy - wyporność 7,6 t , prędkość max. 7 węzłów. Kuter wyposażony był w 1 silnik spalinowy GRAY MARINE o mocy 165 KM. Skład załogi : 1 podoficer służby czynnej i 3 marynarzy.
Zimą na przełomie lat 51/52 zakończono formowanie Flotylli Środków Desantowych. Przez okres kilku miesięcy szkolono na barkach i kutrach desantowych załogi. Część barek i kutrów znajdowała się w Stoczni Remontowej Marynarki Wojennej na remoncie modernizacyjnym. W dniu 07.06. 1952 rozkazem Dowódcy Marynarki Wojennej wydano polecenie o zmianie portu macierzystego Flotylli Środków Desantowych. W miesiącu lipcu tego roku cała jednostka przeszła do portu Dziwnów. W Dziwnowie oprócz kilku innych jednostek wojskowych stacjonował również 3 Batalion Piechoty Morskiej, który podlegał Dowódcy MW. Dowódcy tego batalionu początkowo podlegała FŚD. Z dniem 20.06.1952 r. batalion podporządkowano Dowódcy Bazy MW w Świnoujściu, a flotyllę usamodzielniono. Batalion często później współdziałał z Flotyllą Środków Desantowych. Jesienią 1952 r. odbyły się pierwsze w Marynarce Wojennej i pierwsze w historii Polski ćwiczenia desantowe. Barki i kutry praktycznie realizowały załadunek i wysadzenie na nie przygotowany brzeg pododdziałów 3 batalionu Piechoty Morskiej.
Flotylla Okrętów Desantowych składała się z dowództwa i sztabu FOD oraz trzech dywizjonów barek (okrętów) i kutrów desantowych:
28 XII 1957 - rozkazem Dowódcy Marynarki Wojennej okręty ODD-1 , ODD-2 , ODŚ-54 , ODŚ-57 , ODŚ-60 zostały skreślone ze stanu flotylli okrętów desantowych
05 I 1959 - rozkazem Dowódcy Marynarki Wojennej okręty ODŚ-52 , ODŚ-55 , ODŚ-58 zostały skreślone ze stanu flotylli okrętów desantowych
1960 - rozkazem Dowódcy Marynarki Wojennej okręty ODŚ-50 , ODŚ-51 , ODŚ-53 , ODŚ - 56 zostały skreślone ze stanu flotylli okrętów desantowych
1 III 1960 - skład ówczesnego dowództwa był następujący :
II 1961 - pożegnanie ostatniego ODŚ - 53
4 IV 1961 - obowiązki dowódcy FOD objął por. mar. Ludwik Gruszecki, szefem sztabu został Józef Sochacki.
12.X 1961- dowódcą bazy zostaje kmdr por. dypl. Władysław URBAŃSKI
Na uzbrojeniu jednostki w XII 1961 zostało 5 ODD
W dniach 3-10 IV 1962 - ODD-6 i ODD-7 odbył się rejs nawigacyjny z oficerami całej jednostki na pokładzie. Dowódcą rejsu był kpt.mar. Ludwik Gruszecki. Okręty wchodziły do portów: Kołobrzeg, Ustka i Darłowo. Dwa tygodnie później wspólnie z okrętami desantowymi Floty Bałtyckiej ZSRR dokonały operacji desantowych na redzie portu Dziwnów.
29 IX 1962 - pierwszy zbudowany w Stoczni Marynarki Wojennej w Gdyni kuter desantowy przybył do Świnoujścia. Numer stoczniowy 709/1 otrzymał numer burtowy 857.Załogę kutra stanowili:
Dane taktyczno-techniczne: wyporność całkowita - 28 t. , długość - 16,46 m , szerokość - 4,3 m , zanurzenie - 1,1 m , nośność - 40 ludzi + wyposażenie bojowe - łącznie 5 t. Zdolność pływania z pełnym obciążeniem przy stanie morza 2°B - 72 godziny. Siłownia - 2 silniki spalinowe produkcji polskiej typ Wola DVMad - 450 o mocy 450 KM.Przeznaczenie: bezpieczne wysadzenie desantu na plażę oraz przewożenie ludzi, sprzętu i zaopatrzenia.
20 V 1963 - drugi kuter desantowy przybył do Świnoujścia i otrzymał numer burtowy 858.Załogę kutra stanowili:
16 VIII 1963 o godzinie 14.30 podczas silnego sztormu przy stanie morza 7°B nastąpiła awaria na ODD-5 (urwanie klapy i 8° przychyłu na burtę). Okręt o własnych siłach został doprowadzony przez dowódcę kpt. mar. Kazimierza Borunia do brzegu między m. USTKA i m. ROWY.
Okręty F.O.D. nie wytrzymały próby czasu. Pomimo wielkiego poświęcenia ze strony załóg przy wykonywaniu czynności naprawczych i konserwacyjnych przydatność bojowa i minimum bezpieczeństwa pływania były coraz mniejsze. W związku z powyższym w dniach 16.08 - 02.09 1963 r. przeprowadzono materiałowe rozliczenie okrętów ODD-5, ODD-6, ODD-7. W dniu 19 X 1963 r. dowódca jednostki stwierdził w rozkazie dziennym zdjęcie ze stanu jednostki 6 kutrów desantowych na podstawie rozkazu Dowódcy Bazy - 3 kutry desantowe 852, 853, 854 przekazano 12 X 1963 r. Stoczni Remontowej PPDi UR "ODRA" w Świnoujściu. Następną trójkę tj. : 863,864,865 przekazano na stan warsztatów remontowych Komendy Portu Wojennego. Z dniem 05. XII 1963 r. rozwiązano Tymczasową Kompanię Zapasową. 5 XII 1963 - do Stoczni Północnej w Gdańsku wyjechało 2 oficerów, 2 podoficerów i 35 marynarzy w celu przyjęcia nowych polskich okrętów desantowych.
5 I 1964 r. odbyło się w porcie wojennym na Helu uroczyste podniesienie bandery na okrętach desantowych zbudowanych w Stoczni Północnej w Gdańsku. Były to okręty :
18.01 1964 r. - 891 i 892 przybywają do portu wojennego w Świnoujściu.
11 II 1964 - podniesienie bandery na nowym kutrze desantowym o znaku taktycznym 861
12 II 1964 - kuter ten zostaje wcielony w skład Flotylli Okrętów Desantowych.
8 III 1964 - podniesienie bandery na okręcie desantowym 893, który 29 II przybył do portu wojennego Świnoujście. Rozkazem Dowódcy MW okrętowi desantowemu nr stoczniowy 770D/7 nadano stała nazwę ORP "NAREW" oraz burtowy znak taktyczny 893. D.o. został kpt. mar. Czesław Szlosowski.
1.05.1964 - F.O.D. wzbogaciła się o następne 3 kutry desantowe. W dniu tym odbyło się uroczyste podniesienie bandery na KD-862 , KD-863, KD-864
7.06 1964 - uroczyste podniesienie bandery na nowym kutrze desantowym - nr taktyczny 865
2 VIII 1964 - w Basenie Węglowym odbyło się uroczyste podniesienie bandery na czwartym z kolei okręcie desantowym (nr stoczniowy 770D/10 ), nadano nazwę ORP "SAN" oraz numer burtowy 894. D.o. został por. mar. Stanisław Karpiński.
14 VIII przybył do jednostki kmdr ppor. dypl. Bogdan Świderski celem przejęcia od kpt.mar. Ludwika Gruszeckiego obowiązków dowódcy F.O.D. Kpt. mar. Gruszecki przystąpił do pełnienia obowiązków szefa sztabu jednostki.
W dniach 28 VIII - 3 X przybyło do jednostki 6 absolwentów wydziału pokładowego WSMW. Byli to :
15 X 1964 przybył do jednostki kpt. mar. inż. Franciszek Żarow celem pełnienia obowiązków mechanika F.O.D.
28 X 1964 - Dowódca Marynarki Wojennej swoim rozkazem nakazuje do dnia 31 I 1965 r. Dowódcy Bazy MW w Świnoujściu przeformować F.O.D. w 2 Brygadę Okrętów Desantowych
1 XI 1964 - kmdr. ppor. Janusz Rutkowski objął obowiązki dowódcy I Dywizjonu Okrętów Desantowych
11 XI 1964 - d.o. 891 - kpt.mar. Marian Sobieski rozpoczął pełnienie obowiązków dowódcy I grupy okrętów desantowych
23 XI 1964 - obowiązki szefa sztabu przejął od kpt.mar. Ryszarda Sandeckiego przybyły kpt. mar. Bronisław Szewczyk
10 I 1965 - uroczyste podniesienie bandery na okręcie nr stoczniowy 770D/11. Nadano miano ORP "Wisła" i numer taktyczny 895. D.o. został kpt.mar. Ludwik Gruszecki.
2 Brygada Okrętów Desantowych w dniu 01 I 1965 r. posiadała na swym uzbrojeniu wyłącznie nowe okręty desantowe oraz kutry desantowe zaprojektowane i wybudowane w polskich stoczniach. Jednostka składała się z:
5 IV 1965 - do 2 BOD przybyli por.mar. Zdzisław Gordat i por.mar. Stanisław Chudzik celem pełnienia obowiązków służbowych oficerów mechaników.
11 IV 1965 - uroczyste podniesienie bander na okrętach desantowych o stoczniowych numerach 770D/12 i 770D/13. Nadano im numery burtowe 896 i 897 i nazwy ORP "PILICA" d.o. został por.mar. Bogdan Fabiańczyk , oraz ORP "BZURA"- gdzie d.o. został kpt.mar. Józef Mikołajczyk
1 VI 1965 - uroczyste podniesienie bander na okrętach desantowych o numerach stoczniowych 770D/14 i 15. Pierwszy okręt otrzymał nazwę ORP"WARTA", numer taktyczny 898 , a dowódcą został por. mar. Robert Gołębiewski. Drugi otrzymał nazwę ORP"NOTEĆ", numer taktyczny 899, a dowódcą okrętu został kpt.mar. Stanisław Jamborski. Dowódcą brygady jest w tym czasie kmdr por. dypl. B. Świderski
18-19 VI 1965 - przeprowadzono ćwiczenia doświadczalne nt.: Pobieranie sprzętu ze środków pływających i wysadzanie go na brzeg.
22 VI 1965 - okręt 890 wykonał pierwsze strzelania z WM 18
22 VIII 1965 - przybyło do 2 BOD 8 absolwentów Wydziału Pokładowego WSMW . Oto ich nazwiska i przydziały :
20 X 1965 - przybył do 2 BOD kpt. mar. Ryszard Backtrog celem wykonywania obowiązków oficera artylerii 2 BOD
30 X 1965 - obowiązki d.o. na ORP"SAN" od por. mar. Stanisława Karpińskiego przejął por.mar. Bogusław Tabor. Por. Karpiński ubył do 12 Dywizjonu Trałowców Bazowych.
Obowiązki szefa sztabu 2 BOD przyjął od kmdr ppor. Bronisława Szewczyka kmdr por. dypl. Kryspin Lech.
15 XII 1965 - kpt.mar. Ludwik Gruszecki będący dowódcą II grupy ODS i d.o. 895 ubył do sztabu 8 FOW.
21 III 1966 - do 2 BOD przybyło 3 absolwentów Wydziału Technicznego WSMW. Oto ich nazwiska i przydziały :
18 V 1966 - przybył kpt.mar. Jan Majka na stanowisko z.d.o. ORP "WARTA"
26 VIII 1966 - obowiązki dowódcy okrętu 893 przyjął od kpt. mar. Czesława Szlosowskiego por. mar. Jerzy Komorowski
26 VIII - 26 IX 1966 przybyło do 2 BOD 16 oficerów , absolwentów WSMW. Oto ich nazwiska i przydziały :
1 IX 1966 - do pełnienia obowiązków służbowych przystąpili :
12 IX 1966 - z 2 BOD ubył d.o. ORP "BUG" kpt. mar. Czesław Szlosowski
Z dniem 2 XI przystąpili do wykonywania obowiązków na nowych stanowiskach służbowych :
Pod koniec 1966 roku por. mar. inż. Józef Hejmej objął obowiązki elektryka 2 BOD, a kpt. mar. Antoni Musiał d.dz.o. VI na okręcie 899
8 I 1967 - odbyło się w PW Świnoujście uroczyste podniesienie bandery na dwóch nowych okrętach desantowych. Rozkazem DMW nr 084/org z dnia 24 XII 1966:
8 II 1967 - obowiązki d.o. 891 zdał kpt. mar. Marian Sobieski, a przejął jego obowiązki kpt. mar. Jan Majka
Kpt. mar. Bogdan Fabiańczyk , d.o. 896 przekazał obowiązki por. mar. Kazimierzowi Fic
Obowiązki dowódcy II grupy ODS zaczął pełnić kpt. mar. Józef Mikołajczyk. W skład II grupy wchodziły okręty 895, 896, 897, 898
20 III 1967 - por. mar. Tadeusz Gruszka objął obowiązki z.d.o. na ORP "WARTA"
Z dniem 24 III 1967 przystąpili do pełnienia obowiązków na nowych stanowiskach służbowych:
Dnia 17 IV do 2 BOD przybyło 7 absolwentów Wydziału Technicznego WSMW w Gdyni. N/w oficerowie przystąpili do wykonywania nowych obowiązków służbowych :
22 VII 1967 - obowiązki dowódcy 2 BOD zdał kmdr por. dypl. Bogdan Świderski, obowiązki objął czasowo kmdr ppor. Bronisław Szewczyk
Z dniem 1 X 1967 obowiązki dowódcy nowoformującego się II dywizjonu ODS objął kpt. mar. Ryszard Sandecki
20 X 1967 - obowiązki d.o. ORP "WARTA" objął por mar. Jerzy Marszałkowski
13 XI 1967 - obowiązki d.o. ORP "PILICA" zdał por. mar. Kazimierz Fic , a przyjął ppor. mar. Juliusz Ostrowski
13 XI 1967 przybyło z WSMW w Gdyni 11 absolwentów Wydziału Pokładowego i przystąpili do wykonywania obowiązków na nowych stanowiskach służbowych:
22 XI 1967 - obowiązki oficera mechanika na ORP "NYSA" objął ppor. mar. inż. Jerzy Osiak
W grudniu 1967 roku dowódcą 8 FOW był kontradmirał Zygmunt Rudomino.
28 XII 1967 - obowiązki szefa sztabu 2 BOD zdał kmdr ppor. Bronisław Szewczyk, objął kmdr ppor. Zenon Tenorowicz.
28 I 1968 - uroczyste podniesienie bandery na 3 jednostkach typu 771:
27 I 1968 - obowiązki d.o. 892 objął kpt. mar. Czesław Lossy, obowiązki oficera elektryka 2 BOD objął por. mar. inż. Mikołaj Hejmej, obowiązki oficera łączności II dywizjonu ODS objął ppor. mar. Roman Baranowski;
15 III 1968 - kpt. mar. Karol Koluczek objął stanowisko oficer nawigacyjno-szkoleniowego na III dywizjonie KD
16 IV 1968 - kpt. mar. Józef Mikołajczyk dowódca ORP "BZURA" objął obowiązki dowódcy II grupy I dywizjonu ODS;
18 IV 1968 - do 2 BOD przybyło 8 oficerów - absolwentów Wydziału Technicznego WSMW:
03 VI 1968 - obowiązki oficera artylerii 2 BOD zdał kpt. mar. Ryszard Baktrog, objął por. mar. Zbigniew Płoński
20 VII 1968 - ppor. mar. inż. Edward Taurogiński - d.dz. VI na okręcie 898 - ubył z 2 BOD
1 VIII 1968 - kmdr ppor. Bronisław Szewczyk objął obowiązki starszego pomocnika szefa sztabu ds. operacyjnych
25 VIII 1968 - odszedł do rezerwy d.o. 891 kpt.mar. Jan Majka. Obowiązki d.o. objął ppor. mar. Henryk Gawinek.
21 X 1968 - por. mar. Maciej Laskowski objął obowiązki d.o. ORP "NAREW"
25 X 1968 - Obowiązki d.o. 892 i dowódcy I grupy I dywizjonu OD objął por. mar. Jerzy Komorowski
15 XI 1968 - do 2 BOD przybyło 26 absolwentów WSMW Gdynia, byli to:
ppor. mar. inż. nawigator :
ppor. mar. inż. mechanik:
24 XI 1968 - obowiązki d.o. na ORP "ODRA" zdał por. mar. Michał Kaczewski, objął ppor. mar. Mieczysław Poniewski, a na ORP "WISŁA" zdał kpt. mar. Gruszecki, a objął por. mar. Franciszek Jankowski
7 XII 1968 - ppor. mar. inż. Ryszard Kanonowicz ubył z 2 BOD
3 XII 1968 - por. mar. Józef Markiewicz d.o. ORP "BRDA" objął obowiązki dowódcy II grupy II dywizjonu OD
12 I 1969 - uroczyste podniesienie bandery na :
18 I 1969 - kpt. mar. Czesław Lossy ubył z 2 BOD
8 IV 1969 - szef sztabu 2 BOD, kmdr ppor. Zygmunt Tenorowicz ubył do sztabu MW. Jego obowiązki objął kmdr ppor. Bronisław Szewczyk
16 V 1969 - obowiązki szefa sztabu 2 BOD objął kmdr ppor. dypl. Walerian Rogalski
1 VI 1969 - ppor. mar. Ryszard Małuj objął obowiązki d.o. ORP "WARTA"
26 VI 1969 - ppor. mar. Włodzimierz Wojewoda objął obowiązki d.o. ORP "PILICA"
1 X 1969 - obowiązki d.o. ORP "NYSA" zdał por. mar. Karol Gryc, przyjął ppor. mar. Leszek Kurzyński
6 X 1969 - obowiązki d.o. ORP "OKA" zdał por. mar. Henryk Gawinek, objął ppor. mar. Edmund Karaszewski, obowiązki d.o. ORP "NOTEĆ" zdał kpt. mar. Gruszka , objął por. mar. H. Gawinek
9 X 1969 - obowiązki d.o. ORP "BZURA" zdał kmdr ppor. Józef Mikołajczyk, objął ppor. mar. Kazimierz Kijak
12 XI 1969 - z WSMW Gdynia przybyło 12 absolwentów Wydziału Pokładowego i jeden z Wydziału Elektrycznego. Byli to:
ppor. mar. inż. nawigator
ppor. mar. inż. elektryk
CDN wkrótce...